Blogopmaak

Dag 6, donderdag 3 april: Kall – Bad Münstereiffel

Bert:

V Kall A Bad Munstereiffel A 23 km W Bewolkt en regen ca. 40 % met cape gelopen en 10 % regen O In Jeugdherberg E Italiaans in Bad Munstereifel T 98,5 + 23 = 121,5 km

Een leuke route vandaag afgezien van het eerste drukke stuk. Het laatste stuk 1 km naar de jeugdherberg was erg steil ca. 130 m in 1 km. In de bibliotheek had Helma een heel stuk voor op onze site gemaakt. Helaas liep dit op het laatste moment fout en was onze tijd om. Morgen korten we de route in door vanaf hier naar het zuiden te gaan. We volgen dan niet meer de E8 maar een andere gemarkeerde route. We “missen” dan Koblenz.

Aanvulling : Het missen van Koblenz klopt niet en had ik fout opgeschreven

Helma:

Het sombere gevoel van de dag ervoor is er ’s morgens nog een beetje: het regent als we weggaan, maar gelukkig duurt dat niet lang. Het blijft wel erg bewolkt en fris.

Eerst lopen we het inmiddels bekende stuk naar Keldenich (heuvelop!) , daarna via Weyer naar Pesch. Net voorbij Pesch lopen we in het bos ineens tegen de resten van een tempelcomplex aan. Een groot gebied met stukken muur en plaquettes. Er staat een soort schuilhutje bij, dus een leuke plek om foto’s te maken en even te rusten. Er komen een paar vrouwen aan die hier ook rondkijken en ons vragen waar we heen gaan. Vreemd om dan te zeggen dat je onderweg bent naar Rome; we hebben er nog niet eens een week op zitten. Maar ze reageren erg enthousiast en wensen ons een heel goede reis.

’s Middags hebben we weer een poosje regen. We zijn dan ook blij als we na zo’n 23 km. even na twee uur in Bad Münstereiffel aankomen. Een leuk oud plaatsje, met mooie vakwerkhuizen. De jeugdherberg blijkt buiten het plaatsje op een heuvel te liggen. Het is een flinke klim; omdat de route door bos loopt is ook moeilijk te zien hoever het nog is.

In de jeugdherberg is een schoolkamp, maar er is wel een kamer voor ons beschikbaar; alleen (avond)eten kan hier niet. Na uitpakken, wassen, douchen en omkleden gaan we weer naar het dorp. In de bibliotheek doe ik enkele pogingen een stukje op de site te zetten. Helaas gaat er (door beveiliging?) iets mis, want mijn tekst ben ik kwijt als ik het probeer online te zetten. Boodschappen doen, wat drinken en in een pizzeria wat eten en dan weer terug de heuvel op naar ons overnachtingadres. Vreemd dat een route die bekend is altijd wat korter lijkt; vanmiddag leek de klim langer dan nu.

Als we willen gaan slapen merken we dat onze slaapkamer grenst aan die van een groep meisjes van het schoolkamp: veel heen en weer geloop, gelach, jongens die komen klieren en geroep en zo. Desondanks kost het geen moeite om in slaap te vallen! Veel later word ik af en toe wakker van het “lawaai”, maar val steeds weer snel in slaap. Wat een lekker gevoel: een schoolkamp waar je niet hoeft op te treden tegen het geklier.

Share by: